naar overige artikelen

Ondeugend

Marloes van Nispen (Giralis, Den Bosch)


Bij het verwijzen van een kind naar het Speciaal BasisOnderwijs (SBO) moet rekening gehouden worden met de weerstand van ouders. Ouders noemen dan vaak argumenten tegen het SBO. Hoe ga je nu om met argumenten die heel reëel zijn? Argumenten als: “Als ons kind naar het SBO gaat, moet hij naar een andere plaats en raakt hij de sociale contacten uit het dorp kwijt”. Als adviseur is het belangrijk om de argumenten serieus te nemen en de nadelen te erkennen en zeker niet te bagatelliseren. De voordelen kunnen benadrukt worden. Door meer informatie te geven valt er al een deel van de bedreiging weg. Verder is het belangrijk om duidelijk te maken waarom deze school geschikt is voor hun kind, bijvoorbeeld door ze uit te leggen dat hun kind uiteindelijk op een hoger niveau uit zal komen dan op het reguliere basisonderwijs het geval zal zijn.

Als het voor ouders een onverwacht of teleurstellend advies is moet je je ook realiseren dat een emotionele reactie heel gewoon is. Door ouders te vertellen dat ze niet meteen hoeven te beslissen krijgen ze de mogelijkheid om alles te laten bezinken. Aangeboden kan worden dat ouders contact op kunnen nemen als er achteraf nog vragen komen zodat ze niet het gevoel hoeven te hebben dat ze alle informatie moeten onthouden. Als er door de emotie of door de hoeveelheid aan informatie achteraf nog vragen blijken te zijn kunnen ze die stellen. Door dit aan te bieden ontstaat er meer rust in het gesprek. School kan aanbieden met ouders te gaan kijken op de school voor Speciaal Basisonderwijs om de sfeer te proeven, in klassen te kijken en vragen te stellen aan de directie over de vorm van onderwijs.

Er zal vertrouwen van de ouders gewonnen worden door voorbeelden te geven van dingen die hun kind gezegd of gedaan heeft die typerend zijn voor hem. Een aantal voorbeelden kunnen dan illustreren waarom je bij hun kind aan een verwijzing denkt. Door hier al rekening mee te houden tijdens het afnemen van het onderzoek heb je al voorbeelden paraat. Als ouders de voorbeelden die je noemt herkennen zal je advies eerder geaccepteerd worden. Dan zien ze dat je hetzelfde kind hebt gezien als zoals zij hem kennen en dat je dus in ieder geval je conclusies hebt getrokken op basis van een herkenbaar kind.

Ook helpt het te erkennen dat het voor ouders geen makkelijke beslissing is. Door te schetsen hoe de wereld er voor hun kind moet uitzien of misschien uit zal gaan zien kan er een perspectiefverandering zijn. Benadruk wel dat je niet in zijn koppie kan kijken maar dat je je kan voorstellen dat het voor een kind frustrerend is als hij doorkrijgt dat de rest van de klas veel dingen beter kan dan hij.

Op basis van de indruk die je gekregen hebt van ouders bij de intake en het eerste deel van het adviesgesprek, speel je in op de kwaliteiten van het kind waarvan je het gevoel hebt dat ouders daar juist trots op zijn. Maak duidelijk dat wanneer een kind gefrustreerd raakt omdat hij zich steeds bewuster wordt van zijn achterstand, hij zal veranderen en meestal in negatieve zin. Door bij een lief, timide kind te zeggen dat het een scheetje is en dat het zo jammer zou zijn als hij dat niet zou blijven raak je ouders en maak je hen bewust van de risico´s. Ook laat je zien dat het echt niet om de cijfers gaat maar dat de belangrijkste overweging altijd het welzijn van het kind is.
Bij stoere ouders van een vijfjarig macho-tje heb ik gezegd: “Hij zit nu nog aan de leuke kant van ondeugend…



naar overige artikelen