Veilige hechting ontstaat wanneer er een rechtvaardige balans is tussen geven en ontvangen. Het kind wordt gezien en erkend door de ouders en er wordt afgestemd op zijn of haar behoeftes. Daar hoef je als kind niet je ‘best’ voor te doen, je hebt het recht om dit te mogen ontvangen. Een kind dat veilig gehecht is, krijgt dus de ruimte om te ontvangen zonder direct een schuld te hoeven inlossen. Een veilige gehechtheidsrelatie vormt voor het kind de basis voor het ontwikkelen van vertrouwen in zichzelf, in de ander en in de wereld.

In het geval van onveilige hechting zijn ouders niet voldoende in staat geweest om te bieden wat het kind nodig heeft. Dit heeft invloed op hoe het kind zich ontwikkelt en op de mate waarin het kind veiligheid en (zelf)vertrouwen ervaart. Als je als kind emotioneel tekort bent gekomen, is de kans groot dat je de betrouwbaarheid en goede bedoelingen van je omgeving in twijfel trekt. Je hebt immers geleerd dat je niet kunt bouwen op de volwassenen om je heen, je bent bang voor afwijzing, gaat de verbinding uit de weg of vraagt je zelf (onbewust) af of je het wel waard bent om aandacht en liefde te ontvangen van de ander.

In de klas zien we dan leerlingen die ver kunnen gaan in hun gedrag. Enerzijds om de betrouwbaarheid van de omgeving te testen, anderzijds om de balans van geven en ontvangen rechtvaardig te maken. Grenzen opzoeken, opstandig gedrag, uit verbinding gaan of juist veel aanpassen. Dit gedrag kan destructieve vormen aannemen en veel vragen in de klas. Echter, als onderwijsprofessional kun je altijd iets voor deze leerlingen betekenen. Als secundair hechtingsfiguur kun je een stabiele relatie bieden waarin de leerling gezien en erkend wordt. Door achter het gedrag te kijken en de inzet van deze leerling te blijven zien, kun je een emotioneel anker vormen voor de leerling.

Wat je gaat leren op de eerste dag:

• Wat (onveilige) hechting is en hoe dit in verband staat met trauma;
• welke impact trauma en onveilige hechting heeft op het brein en het leren;
• kaders vanuit de contextuele benadering om gedrag bij onveilige hechting beter te kunnen duiden.

Wat je gaat leren op de tweede dag:

• Wat jouw kwaliteiten, uitdagingen en triggers zijn in relatie met de leerling;
• hoe je destructief gedrag kan voorkomen en kunt ombuigen;
• concrete tips en aanknopingspunten waardoor je leerlingen met hechtingsproblematiek in de klas en in school beter kunt ondersteunen.